(On)gewenst advies van een dermatoloog?

20
sep
2011
Geplaatst in: Huidkanker, Veiligheid

Vorige week deelde ik met jullie een moreel dilemma. Dit dilemma stond beschreven in het  juli-nummer van het tijdschrift van de Amerikaanse Dermatologen Vereniging (JAAD). Het probleem heeft veel aspecten, die zich moeilijk laten verenigen. Een pasklare oplossing is er niet. Bij reactie 3 lijkt het er erg op dat je als dermatoloog om werk verlegen zit en dat is (in ieder geval bij mij) niet zo. Dus die mogelijkheid laat ik snel varen. Niettemin wil je als dermatoloog helpen en iemand behoeden voor de dood ten gevolge van een kwaadaardige plek, die bij tijdige behandeling te genezen zou zijn.

Angst en onrust
Vanuit juridisch oogpunt is het zelfs een verplichting om iemand die levensbedreigend gevaar loopt te helpen. Echter, indien het plekje een onbehandelbaar melanoom blijkt te zijn, veroorzaakt dat gedurende een langere tijd angst en onrust, dan wanneer de patiënt deze wetenschap niet heeft. Ook levert het gegeven een melanoom te hebben, problemen op bij afsluiten van ziektekosten- en levensverzekeringen. Dus zou ik reactie 1 eveneens laten varen.

Het wordt dus reactie 2 of 4. Als het werkelijk om iemand gaat die je als dermatoloog ook maar enigszins kent, is het makkelijker om te zeggen dat je zelf graag zou willen kijken. Bij een volslagen vreemde is de band met de huisarts waarschijnlijk sterker en is verwijzing op zijn plaats.

Wat zou ik doen?
De actie die men kiest hangt natuurlijk ook wel af van de mate van zekerheid, die je als dermatoloog hebt over het plekje. Bij geringe verdenking kunnen de acties onder 2 of 4 voor de aangesproken persoon een ernstige emotionele belasting geven, die achteraf onterecht geleden wordt. Als de dermatoloog in de beschreven situatie het plekje slechts heel even te zien krijgt, wordt het dilemma nog groter.

Er is dus geen duidelijk antwoord. Maar de morele druk om iets te doen is bij mij in ieder geval groot.

1 reactie
  1. XtraM permalink

    ah, sorry..deze reactie was er al..:) ik lees hier per toeval..dus zie dit nu pas, terwijl ik net m’n reactie gaf op de eerdere blog met de vraagstelling.
    Kan wel zeggen…een beetje emotionele onrust is echt geen drama..elke waarschuwing betreft een gevaar immers.
    Je kunt namelijk nooit iemand zonder enige emotionele onrust op een vermoedelijk melanoom wijzen.
    Emo onrust overleven de meesten prima, een uitgezaaid melanoom niet. En het maakt niets uit of iemand met die kennis van de naderende dood bijvoorbeeld 6 of 2 maanden mee moet leven..wellicht is 6 zelfs beter..want dat kan je rustig afscheid nemen en alles regelen. Uiteindelijk maakt het niets uit, de optie bestaat niet werkelijkheid, het is fictief in je eigen ‘mind’ als dermatoloog en je weet nooit van tevoren wat de ander liever wil, of had gewild..de realiteit vormt zicht vanzelf, na de beslissing het al dan niet te zeggen.

Voeg een nieuwe reactie toe: